دلا خو کن به تنهایی که از تن ها بلا خیزد*

پیشتر می گفتم آدم باید با آدمهای شاد، با انگیزه و توانا معاشرت کند تا تحت تاثیر تفکرات مثبت آنها دیدش به زندگی مثبت شود. حالا می خواهم حرفم را کامل کنم، آدم باید تا جایی که می تواند کمتر با آدمهای بی انگیزه، نا امید، تنبل و منفی نگر حشر و نشر داشته باشد. آدمهای بی انگیزه، بی آنکه بفهمی، انگیزه های شاد زیستن تو را هم می گیرند. اوایل با خودت می گویی، من آدم محکم و خوشحالی هستم و تلاش می کنی تا انگیزه های زندگی را در آنها بیدار کنی. بی خبر از آنکه، بی انگیزگی در آدمها علل فراوان و پیچیدگی های زیادی دارد و به این سادگی ها قابل درمان نیست. بخشی از آن می تواند ژنتیک باشد که هرگز از آنها جدا نخواهد شد. بخش دیگر که اکتسابی است، آنقدر در طول زندگی چندین ساله آنها ریشه دوانده که با یک روز و دو روز تلاش تو قرار نیست عوض شود. حاصل این تلاش نا امیدی است! اگر به خودت نیایی و بیشتر و بیشتر با اینگونه آدمها وقت بگذرانی، بی انگیزگی آنها در تو سرایت می کند. شاید بگویی یک آدم منفی چگونه می تواند با ضعفش روی مثبت اندیشی تو اثر بگذارد. جواب این است که ذات تو را هیچکس عوض نخواهد کرد و شادی همیشه در درون تو خواهد ماند. واقعیت این است که آدم ها حیوانات اجتماعی اند و برای زنده بودن به معاشرت دیگران احتیاج دارند. این بدان معناست که برای آنکه بعد اجتماعی خودت را راضی نگه داری، نهایتا مجبور خواهی شد تا سطح انرژی ات را تا سطح انرژی اطرافیانت پایین بیاوری و اگر این کار را نکنی تنها می مانی و این چیزی نیست که در زندگی خوشحالت کند. شاید برای مدت زمان کوتاه این کار آسیبی به روحیه ات نزند اما وقتی ادامه دار شد آرام آرام احساس می کنی که چیزی در زندگی ات کم است. دوست داری کارهای زیادی انجام دهی و برای انجامشان پر از انگیزه ای، در عین حال هم نمی خواهی تنها باشی. پس مجبوری چشم روی خواسته هایت ببندی و به همراه دوستان بی انگیزه ات، منفعلانه، به گوشه ای بنشینی. اینگونه است که بعد از چند سال، چشمهایت را باز می کنی و می بینی که مدت هاست نتوانسته ای کارهایی که دوست داری را دنبال کنی. تا سال جدید شمسی تنها دو روز باقیمانده است. این سال سال تغییر است. نمی دانم تا چند ماه دیگر جریان زندگی مرا به کدام سو خواهد برد. توصیه ام این است که به هر کجا که رفتم، آدمهایی از جنس خودم و با انرژی زندگی ای مشابه خودم پیدا کنم. و اگر این اتفاق پیش نیامد، تا جایی که می توانم معاشرتم را با آدمهای منفی نگر کم کنم. تنها ماندن با انرژی خوب، بهتر از بودن با دیگرانی است که نگاهشان به زندگی سیاه است. * حافظ

/ 0 نظر / 4 بازدید