دوستان

از اسمعیل خان پدر بزرگ مادری ام نقل است که دوستان را می شود به دو گروه جانی و  نانی تقسیم کرد. دوستان جانی آنها هستند که تا دنیا دنیا است برایتان می مانند. کنار تمام خوشی هایتان اختلاف نظر دارید، دعوا دارید، کدورت هم دارید اما آخر کار آنجا که به کسی احتیاج دارید دوستان جانی اند که به دادتان می رسند. دوستان نانی اما آدمهای موقت زندگی اند. درجه و اعتبار دوستی تان با بالا و پایین شدن شرایط زندگی بالا و پایین می شود. با دوستان نانی می گویید، می خندید و وقت می گذرانید اما روی حضورشان به وقت نیاز حساب نمی کنید. دوستان نانی در مقاطع مختلف زندگی عوض می شوند، می آیند و می روند و آب از آب تکان نمی خورد. دوستان جانی اما همیشگی اند. دور و برت را که نگاه کنی می بینی ده ها دوست نانی داری که خودت هم دوست نانی آنهایی. دوستهای جانی اما انگار به تعداد انگشتان یک دست هم نمی رسند. 

خوبی این دسته بندی این است که وقتی جایگاه آدمها را شناختی دیگر از دست هیچکس دلگیر نمی شوی. دنیا بدون دل گرفته چقدر زیبا تر خواهد بود...

/ 0 نظر / 3 بازدید