چه فرقی دارد ارتشی، زن، مرد یا کودک؟ برای نسل کشی همه را باید کشت!

 

اسراییل بمب دارد، اسراییل ارتش چند میلیون نفری دارد، اسراییل گنبد آهنی دفاعی  نفوذ ناپذیر دارد، اسراییل سلاح اتمی غیر شفاف دارد، اسراییل اکثریتی صهیونیست و نژاد پرست پر از عقده های تاریخی دارد، اسراییل زور دارد، اسراییل پول دارد، اسراییل رو دارد. فلسطینی ها اگر حماس را، که از چند نفر دسته دیزیِ پرت و پلا تر از خودش تغزیه می شود نداشتند، فقط یک مشت سنگ و کلوخ داشتند که آن هم از همان خاک سرزمین هاس اشغالی و در شرف اشغال تامین می شد. هر چند وقت یک بار یک بهانه به دست اسراییل می افتد و همان کافیست تا صدها فلسطینی کشته شوند و هزاران هم آواره تر و بی خانمان تر از قبل. برای فلسطین با دستان خالی دو راه بیشتر نمانده است، یا تا آخرین قطره خونشان کلوخ بیاندازند تا هزاران بمب دیگر بر سرشان فرود آید و برنامه بلند مدت اسراییل برای نسل کشی شان زودتر به نتیجه نهایی برسد، یا اینکه تسلیم شوند و در همان خاک اشغالی بمانند و از ادعای خود دست بکشند و بشوند شهروند درجه دوم اسراییلی. فلسطینی ها از درآمد حاصل از کشت زیتون هایشان به دولت مرکزی اسراییل مالیات بدهند و شکرگزار خدماتی چون بیمارستان و مدرسه و دانشگاه دولتی هم باشند. اسراییلی ها چون در موضع قدرتند آنها را غیر اسراییلی و بیگانه بنامند و از آن پس چون اکثریت اسراییلی ها نژاد پرستند، تمام عقده های تاریخی شان را در غالب توهین و تحقیر روانی بر سر مسلمانان فلسطینی خالی کنند. فلسطینی ها آرام آرام برای آنکه فشار این جنگ روانی را کم کنند خود را یهودی می نامند. اما اسراییلی های نژادپرست کوتاه نمی آیند و برای کودکانی که از پدر یهودی اصل اسراییلی بوجود آمده اند لغب سرور و سالار می گذارند تا تفاوت نژادی شان تا ابد بر روی پیشانی شان حک شود. صدها سال بعد وقتی اوضاع دولت مرکزی متزلزل شد، فلسطینی ها که از پرداخت مالیت های سنگین و تحقیر تاریخی خسته اند ادعای استقلال خواهند کرد و از اسراییل جدا خواهند شد. اما فلسطینی ها هنوز، سالار و غیر سالار، برای بازدید از مناطق مذهبی یهود به اورشلیم می روند و پول های خود را به چاه اقتصاد اسراییل می ریزند. هزار سال بعد فلسطینی ها ته دلشان از اسراییلی ها خوششان نمی آید و هر چه فکر کنند یادشان نخواهد آمد علت این نفرت تاریخی چیست! 

/ 3 نظر / 14 بازدید
مهیار

قدیم بود که هزار و چهارصد سال طول میکشید، این روزا وقایع سریعتر فراموش میشن...

موژ

:-|

سارا (زاویه)

چه تکرار دردآوری در این تاریخ نهفته است :(