دانه های ریز


+ کاریابی!

در کارگاه آموزشی کاریابی، سخنران مدعو در مورد تفاوت دختران و پسران هنگام درخواست کار و بعدتر امضای قرارداد کار می گوید. پسران وقتی آگهی کاری را می بینند، اگر به آن علاقه مند باشند، حتما برای آن کار درخواست می کنند حتی اگر تمام مهارت های مورد نیاز که در آگهی ذکر شده است را نداشته باشند. دختر ها اما تنها و تنها زمانی برای کار درخواست می فرستند که مطمئن باشند تمام مهارت های مورد نیاز ذکر شده را پوشش می دهند. هنگام امضای قرارداد هم پسران معمولا در مورد حقوق دریافتی و مزایا با رییس مذاکره می کنند اما دختران کمتر این کار را می کنند و شرایط کاری را بی چون و چرا می پذیرند. 

اینها را از زبان یک کانادایی می شنوم و بیشتر از نیمی از دانشجویانی هم که در این کارگاه حضور دارند اصالاتا کانادایی هستند. با علم به اینکه کانادا یکی از کشورهای پیشرو و متعهد به تساوی حقوق زنان و مردان و حتی اقلیت های قومی و مذهبی است، احساس می کنم این تفاوت رفتاری دختران و پسران باید ذاتی باشد. اعتراف می کنم به دلیل آنچه در کودکی و جوانی بر من گذشته، هر بار که احساس کرده ام اعتماد به نفسم پایین تر از مردان است دلیلش را ظلمی دانسته ام که در نابرابری حقوق زنان در محیطی تحت تسلط کامل مردان بر سرم آمده. اما حالا احساس می کنم زنان در بعضی از مسائل به صورت ذاتی دچار عقده خود کم بینی اند،خواه در کشوری جهان سومی رشد کرده باشند خواه در کشوری که سالهاست بی عدالتی های جنسیتی را پشت سر گذاشته است. و این نکته هم مدام در سرم تکرار می شود که اینجا حتی بارداری و بچه دار شدن هم برای زنان در محیط کاری یک ضعف حساب نمی شود که کارفرماها بخواهند از آن اجتناب کنند. پدران هم درست به اندازه مادران می توانند مرخصی پدر شدن داشته باشند. این یکی از مهمترین اقداماتی است که انجام شده تا زنان به صرف زن بودن و پتانسیل مادر شدنشان در پدیده کارایابی عقب نمانند.

این یک مثال ساده است از هزاران موقعیتی که زنان و مردان در آنها واکنشهای متفاوتی نشان می دهند. زنها ذاتاً محافظه کار تر از مردانند و این خاصیت باعث می شود همیشه جانب احتیاط را نگه دارند و بی گدار به آب نزنند و تا زمانی که اطمینان کامل پیدا نکرده اند وارد میدان نشوند. این خاصیت به خودی خود ضعف محسوب نمی شود اما در رقابت با جنس دیگر، که بی مهابا به میانه میدان می پرد، همیشه او را یک قدم عقب تر نگه می دارد. زنان نسبت به مردان موجودات قانع تری هستند و همین خاصیت آنها باعث می شود در شرایط مشابه نسبت به مردان احساس رضایت بیشتری داشته باشند. وقتی با کمی حقوق پایین تر و مزایای کمتر می توانند خوشحال باشند و نیازی نمی بینند که برای گرفتن بیشتر از آن خود را به سختی بیاندازند یعنی خوشحال نگه داشتنشان راحت تر از جنس مخالف است. این خصوصیت هم در واقع یک حُسن شخصیتی است. با این حال در دنیای امروز همین حُسن باعث سو استفاده کارفرماها شده است. آنها از قانون احمقانه "پنهان نگه داشتن اطلاعات حقوق و مزایا" استفاده می کنند و به زنان حقوق و مزایای پایین تری می پردازند و انگار این شرایطی است که همه از آن راضی اند. 

نویسنده : shadi ; ساعت ٥:٢٠ ‎ق.ظ ; جمعه ۱ آبان ۱۳٩٤
تگ ها:
comment نظرات () لینک