دانه های ریز


+ شکایت از یک نویسنده!

چند وقت پیش "مردی" مطلبی را در مورد یکی از هنرپیشه های زن ایران (بهاره رهنما) نوشته بود. نوشته خیلی کوتاه بود اما خواندنش منِ بی طرف را هم به جبهه هنرپیشه فرستاد. مطلب پر بود از توهین کلامی، پر بود از بغض و کینه به انسانی که از نزدیک نمی شناسیمش و تنها چیزهایی که از او می دانیم این است که زن است، هنرمند است، مادر است، فعال است و همه جا ظاهر می شود. نویسنده تا آنجا پیش رفته بود که دیگر لغت برای توهین کم آورده بود و ظاهر زن را از چاقی به توپی که غل می خورد تشبیه کرده بود. فردای آن روز شوهر آن هنرپیشه که از قضا هنرمند و نویسنده موفقی است (پیمان قاسم خانی) در یک یادداشت کوتاه تر نوشت که به دلیل هتک حرمت در فضای مجازی از آن نویسنده شکایت حقوقی کرده است، "به همین سادگی". خوشحال شدم، به همین سادگی. نه که با آن هنرپیشه نسبتی داشته باشم یا حتی طرفدارش باشم، تنها و تنها برای این خوشحال شدم که عاقبت یک نفر کاری را کرد که در تمام کشورهای پیشرفته دنیا امری عادی است اما در ایران هنوز تعریف درستی از آن در دست نیست: دفاع از حق خودش. حالا هم در پی همان شکایت آن "مرد" به دادگاه احضار شده است.

یک جایی باید یاد بگیریم که با زبانمان، با دستمان و با قلممان به آدمهای دیگر تجاوز نکنیم. یک جایی باید یاد بگیریم هر چقدر هم که عقده های جنسی فروخورده مان انباشته شده باشد، حق نداریم دخترکان نازک خجالتی را در خیابان دستمالی کنیم. یک جایی باید یاد بگیریم هر چقدر هم که مشکلات روحی مان تا به سر حد جنون رسیده باشد، اجازه نداریم دهنمان را باز کنیم و زباله های مغزی را روی وجود آدمهای دیگر خالی کنیم. هر چقدر هم که از کسی بیزار و متنفر باشیم، هتک حرمت با زبان یا با قلم غیر قانونی است. آری حتی ما هم، با نام نویسنده یا هنرمند یا حتی یک آدم عادی ساده، یک روز باید قانون را یاد بگیریم!

نویسنده : shadi ; ساعت ٩:٥٢ ‎ب.ظ ; پنجشنبه ۱۱ دی ۱۳٩۳
تگ ها:
comment نظرات () لینک