دانه های ریز


+ ...

هر چقدر هم که بنالم از این پیشانی سپید، که هر کجای دنیا می روم باید چوب ملیتی را بخورم که من در انتخابش هیچ کاره بوده ام، باز هم با خود می گویم هر چند بار دیگر که به دنیا بیایم باز هم می خواهم در همان نقطه زیر همان بمب و موشکباران جنگ عراق و بین هیاهوی همان مردمی که حتی گهگاه خیال می کنم خیلی راه دارند تا به بلوغ فرهنگی برسند، به دنیا بیایم! 

نویسنده : shadi ; ساعت ٩:٥٥ ‎ب.ظ ; دوشنبه ۱۱ فروردین ۱۳٩۳
تگ ها:
comment نظرات () لینک