دانه های ریز


+ مگس ماه می

خارق العاده، اعجاب انگیز، مگسی به نام "می" از جاذبه های بهاری استان اونتاریو. برای دو هفته در ماه می در مناطقی که آب راکد دارد سر و کله شان پیدا می شود. مگس های کوچک شکننده ای که با یک فوت می میرند و طول عمر طبیعی شان هم حداکثر یک روز است. نه نیش می زنند نه سمی دارند نه بیماری، تنها گناهشان این است که به صورت توده ای پرواز می کنند. اگر با پای پیاده باشی و از توده شان عبور کنی تبدل به یک غول خال خال پشمی می شوی و اگر بخواهی از لباس و صورتت پاکشان کنی له می شوند و تمام وجودت می شود ریق مگس. اگر سواره از توده شان عبور کنی وسیله نقلیه ات را باید با اسکاچ بسابی بلکه جسد یک میلیون مگس از شیشه اش پاک شود یا اینکه کلا بیاندازی اش دور.

کلا موجودات خسته ای هستند یا در عنفوان جوانی در یک توده عظیم مشغول پرواز کاتوره ای در یک محدوده کوچکند یا آخر عمری (عصر همان روز) نشسته اند روی یک سطح و استراحت می کنند. سطوح مختلف با یک لایه سیاه رنگ از این مگس ها پوشانیده شده و روی زمین هم گوشه و کنار توده هایی از جسدشان به چشم می خورد. هر جا هم که چشم بیاندازی دو به دو مشغول جفتگیری اند. جا و مکان هم ندارد روی هوا در حال پرواز هم دو به دو به هم چسبیده اند و همان یک چسبیدن معادل است با میلیون ها تخم جدید از این حشره حساس خسته.

تور عنکبوت های محلی در این فاصله زمانی مملو از غذاست. یعنی یک عنکبوت لاغر اندام افتاده وسط یک پشمک سیاه که همان تور مملو از مگس باشد و در عرض فقط دوهفته تبدیل می شود به یک عنکبوت چاق گنده. پرنده ها هم کافیست بگویند "آ" و میلیون میلیون مگس آبدار است که داوطلبانه وارد سیستم گوارششان می شود. البته نه فقط دهان پرندگان که کلا وارد هر چیزی می شوند، می گویند درصدی از پروتیین لازم ساکنین اونتاریو هم از خوردن و تنفس کردن همین موجودات ناز تامین می شود!!!

یک روز صبح از خواب بیدار می شوی و می بینی اثری از آثارشان نیست و تا سال بعد ماه می کلا یادت می رود که چیزی به نام می فلای اصلا روزی وجود داشته است...

بعضی از آدمها هم مگس ماه می اند. برای مدت کوتاهی در زندگی ات پیدایشان می شود و انقدر پررنگ می شوند که چشمت چیز دیگری نمیبیند. آزارت می دهد اما نمی کشدت، فقط برای مدت کوتاهی تمام امعا و احشایت پر می شود از او. تا اینکه یک روز از خواب بیدار می شوی و می بینی دیگر هیچ خبری از آن آدم نیست و بعد از مدتی یادت می رود که اصلا همچین موجودی روزی وجود خارجی داشته است...

نویسنده : shadi ; ساعت ٥:٥٦ ‎ب.ظ ; جمعه ۱۳ اردیبهشت ۱۳٩٢
تگ ها:
comment نظرات () لینک