دانه های ریز


+ حرف زدن با خود!

در طول زندگی ام به آدمهای زیادی برخورده ام که با خودشان حرف می زنند، آن هم با صدای بلند. نه فقط آدمهای غریبه و ناشناس در خیابان، بعضی از آشنایان را هم دیده ام که گهگاه زیر لب با خود حرف می زنند. به نظر می آید که اتفاق رایجی باشد، آدمها تنشهایشان را با حرف زدن خالی می کنند، حالا یا با دیگران یا با خود. چندین بار هم کسانی را دیده ام که انگار با یک موجود خیالی حرف می زنند یا حتی با او دعوا می کنند، این باید شیزوفرنی باشد که در گروه بیماری های روحی قرار می گیرد و جدای از این موضوع است.

اما دیروز چیزی دیدم که در تمام عمرم حتی به آن فکر هم نکرده بودم. در خیابان مردی از کنارم گذشت که سخت مشغول حرف زدن با خودش بود. نکته جالب اینجاست که آن مرد لال بود و با خودش به زبان اشاره صحبت می کرد. یک دور کوچک در سایت های روانشناسی نشانم داد که با خود حرف زدن مشکل روحی محسوب نمیشود. و من اضافه می کنم که هر کسی ممکن است در شرایط خاص با خودش حرف بزند، حتی اگر آن فرد لال باشد.

نویسنده : shadi ; ساعت ۱۱:٠٧ ‎ق.ظ ; یکشنبه ٩ بهمن ۱۳٩٠
تگ ها:
comment نظرات () لینک