دانه های ریز


+ تهران تهران شهر رویایی زیبارویان!

امروز صبح که از خواب بیدار شدم پنجره را غرق سفیدی برف دیدم! اولین برف زمستانی امسال است که می بارد و من را به سالهای دور می برد که صبح اولین روز برفی زمستان همه با هم کنار پنجره می پریدیم و فریاد خوشحالی می کشیدیم...

من دقیقا چهار زمستان از تهران دور بودم، این روزها احساس می کنم تهران وارد دوره جدید زمین شناسی شده است! هرگز به یاد ندارم بارش برف آن هم به این سنگینی در اواسط آبان ماه را. یادم می آید کوچک که بودیم، اواخر آذرماه شاکی بودیم که چرا هنوز برف نیامده و شاید در دی ماه و نهایتا یکی دو بار در بهمن ماه برف می آمد...

دیروز بعد از ماه ها در پارک دویدیم، آفتاب دیروز کمی از آفتاب معمول پاییزی درخشان تر بود، بیشتر حال و هوای بهار را داشت تا پاییز. وقتی میدویدم چشمم به کوههای شمال تهران بود که برف سفید بر سرشان نشسته بود و هوای روز تعطیل آنقدر شفاف بود که سایه روشن کوهها به وضوح دیده می شد. تهران را اگر در شلوغی و ترافیک های سنگینش گم نشده باشم، و آسمانش را اسیر آلاینده های خاکستری افسرده نبینم، عاشقانه دوست میدارم. تهران زیباترین شهر دنیاست، با کوههای سر به فلک کشیده که وقتی رو به سمت شمال بچرخی انگار تو را در آغوش میگیرند... 

نویسنده : shadi ; ساعت ٩:۳۱ ‎ق.ظ ; سه‌شنبه ۱٧ آبان ۱۳٩٠
تگ ها:
comment نظرات () لینک