دانه های ریز


+ فرهنگ مهربان ما...

سال که نو می شود، سبزه می کاریم. بهار که می آید باغچه را پر از گل های رنگارنگ می کنیم. جشنمان را در طبیعت می گیریم تا روزی میهمان درختان باشیم و آغاز سال جدیدمان با طراوت و شادیشان آراسته شود...

اینجا سال نوشان با گذاشتن درخت کاجی نورس در  گوشه دیوار آغاز می شود و با دور انداختن جسد خشکیده اش در زباله دان جشنشان تمام می شود! چه غمناک و دلگیر است دیدن درختچه کاجی که زیور آلات مصنوعش را برداشته اند و در زیر آن چراغهای رنگارنگ تنها شاخه های مرده و خشکیده اش باقی مانده است ...

هر کجای دنیا که باشم، به مهربانی فرهنگم می بالم. همان فرهنگی که هر چند کهن است اما هنوز زیبا ترین است ...

نویسنده : shadi ; ساعت ٦:۳٢ ‎ب.ظ ; چهارشنبه ٢٦ دی ۱۳۸٦
تگ ها:
comment نظرات () لینک