دانه های ریز


+ هوای تو....

مامان کجائی که منو ببری توی جنگلا و تپه های سبز برای تمشک خوری؟دلم هوای سیاهی تمشک کرده.هوای طعم ناب اون تمشکهای رسیده که حتی دست بچه چوپونها هم تا حالا بهشون نرسیده.هوای انگشتهای رنگ گرفته از تمشک که هر چی بشورمش پاک نشه.هوای تو. هوای مهربونی و صفات.هوای کوه رفتنهای دو تایی مون.هوای آواز خوندن و پرواز کردن.

هوای چشمه های خنک کوههای تهران.هوای آب تنی.هوای نشستن و بحث کردن راجع به همه چی. هوای تو.هوای تو .هوای تو.....

 

نویسنده : shadi ; ساعت ۱:۳٤ ‎ق.ظ ; دوشنبه ۱٢ امرداد ۱۳۸۳
تگ ها:
comment نظرات () لینک