دانه های ریز


+ ....

 

آسمان چه دور است.

چه دروغ بزرگی است این آبی آرام که به سر تا پایش مالیده اند.

از این همه بی کران ،تنها لکه ابر سفید تنهایی را می بینم،

که آرام تر از آرامش دروغین من ، به دور دست ها خیره است.

من آنجا،آن سوی چهار چوب پنجرۀ کوچک اتاقم پی آسمان می گردم

شاید او هم در اینسوی چهار چوب  گم شده اش را می جوید.

نویسنده : shadi ; ساعت ۳:٠٧ ‎ق.ظ ; دوشنبه ۱٥ تیر ۱۳۸۳
تگ ها:
comment نظرات () لینک